Jego życie artystyczne było bardzo wszechstronne. Zaczynając od przewodniego w karierze malarstwa kończąc na poezji. Był to twórca, który przez całe życie poszukiwał nowych wyzwań i eksperymentował na wielu polach malarstwa i sztuki.

Urodził się w 1879 roku w Paryżu. Początkiem jego drogi artystycznej były studia na paryskich uczelniach artystycznych. W ich trakcie pozostawał po silnym wpływem impresjonistów, m in. Alfreda Sisley’a, który w głównej mierze kształtował jego gust malarski. Po studiach od 1909 roku obracał się w towarzystwie kubistów. Zaowocowało to tym, że w latach 1911-1912 został aktywnym członkiem grupy kubistycznej wśród takich osobowości jak: Apollinaire cz Metzinger.

Później jednak Picabia odłączył się od grupy na rzecz innych poszukiwań odmiennych inspiracji. Trafił aż do Nowego Jorku pod skrzydła dadaistów. Tam poznał Marcela Duchampa, z którym założył czasopismo „391”. Później wrócił do Europy i rozpoczął podróż po Barcelonie, Zurychu i Paryżu gdzie wcielał w życie swoje dadaistyczne wizje, aż do roku 1921, kiedy ostatecznie i definitywnie rozstał się z tym nurtem. Przez kolejne cztery lata eksperymentował z surrealizmem, by końcowo, u schyłku II wojny światowej, zająć się malarstwem abstrakcyjnym.

Wśród największych dzieł malarza znajdują się prace: Parade amoureuse, Idylle, Fille née sans mère, Voilà la femme.

Jest jednym z najbardziej rozpoznawanych malarzy surrealistów, który swoją aktywność twórczą wykazywał w kręgu dadaizmu. Urodził się w 1891 w Brühl w Niemczech i tam tez stawiał swoje pierwsze artystyczne kroki. Teraz w jego rodzinnej miejscowości można odwiedzić Muzeum jego imienia.

Pierwsze artystyczne przyjaźnie Ernst zawiązał podczas studiów filozoficznych w Bonn, kolejne przyniosła aktywa działalność w Kolonii.

Przełomowym momentem w karierze Ernsta była dopiero berlińska wystawa na Międzynarodowych Targach Dada w 1920 roku. Tutaj jego kolaże zostały zauważone przez Andre Breton’a, francuskiego przywódcę ruchu surrealistycznego, który zaprosił Ernsta do Paryża. Tam doszło do kolejnej wystawy prac młodego niemieckiego artysty, jednak bez jego obecności. Dopiero w 1922 roku malarz osiedlił się we Francji na stałe i tam w 1924 przyłączył się do już oficjalnego i zataczającego coraz większe kręgi ruchu surrealistycznego. Jednak był z niego wykluczany dwukrotnie. W Paryżu prowadził aktywne życie artystyczne i towarzyskie, uczestniczył w wielu seansach spirytystycznych. Współpracował przy wydawaniu tomików poezji i prozy jako ilustrator tekstów.

Do jego najbardziej znanych dzieł należą:

Celebes, Ubu Imperator, Madonna karcąca dzieciątko w obecności trzech świadków czy Oko ciszy.

To właśnie Marcel Duchamp stworzył termin ready-made, który oznaczał użycie gotowego przedmioty codziennego użytku jako dzieła sztuki. Do tego typu dzieł zaliczyć można m.in. reprodukcję Mony Lizy, której Duchamp domalował wąsy oraz bródkę i nazwał obraz LHOOQ. Innym prowokującym dziełem tego artysty jest Fontanna, która przedstawia pisuar. Duchamp zajmował się również rzeźbą, a także wydał zbiór aforyzmów, co miał już we krwi, gdyż artyści byli w całej jego rodzinie.

Marcel Duchamp należał do nowojorskiej grupy artystycznej, w której odgrywał bardzo ważną rolę. Duchamp nazywał swoją sztukę „a-sztuką„, podczas gdy nowojorscy dadaiści używali terminu „antysztuka„. Był on również członkiem jury podczas Pierwszej Wystawy Niezależnych, która odbyła się w Nowym Jorku i w której wystawił „Fontannę„.

Do najbardziej znanych obrazów artysty możemy zaliczyć takie dzieła jak:

• Mona Lisa LHOOQ,
• 
• Akt schodzący po schodach,
• 
• Młynek do czekolady.
• 

Źródło informacji: www.wikipedia.pl