Malarstwem interesował się początkowo jako amator, na co dzień pracował jako giełdowy urzędnik. W 1873 Paul poślubił Dunkę, Mette-Sophie Gad, z którą miał pięcioro dzieci. W roku 1882 we Francji nastąpił kryzys rynków kapitałowych przez co Gauguin postanowił porzucić pracę urzędnika i całkowicie poświęcić się malarstwu. Żona jego nie chciała zaakceptować życia w nędzy i zadecydowała o wyjeździe całej rodziny do jej rodziców do Dani.

Skłócony z rodzicami żony Paul postanowił zostawić żonę w Dani a sam powrócił w 1885 do Francji najpierw do Paryża a w 1866 wyruszył do Pont-Aven w Bretanii miejscowości która dała nazwę nurtowi malarstwa: szkoła z Pont-Aven. W miejscowości tej spotykali się liczni artyści malarze którzy poszukiwali prawdziwie malowniczych pejzaży.

W roku 1891 zafascynowany dzikością i egzotyką mając nadzieje na ucieczkę od cywilizacji i wszystkiego co sztuczne i konwencjonalne opuścił Pont-Aven i wyruszył do Polinezji gdzie w afekcie osiedlił się na wyspie Thaiti. Tam powstały największe dzieła autora np. jeden z jego najznakomitszych obrazów „Skąd przychodzimy? Kim jesteśmy? Dokąd zmierzamy?” który stał się wydarzeniem sezonu w Paryżu a w chwili obecnej przechowuje go bostońskie Museum of Fine Arts. Pod koniec swojego życia przeniósł się na wyspę Markizy na której zmarł dnia 9maja 1903.

Cechami charakterystycznymi obrazów Gauguina była czysta paleta barw oraz stosowanie kreski oddzielającej sąsiadujące kolory, nie bał się on zrywać z rutyną malarską taką jak np. stylistyka impresjonistyczna oraz stosowanie takich prawideł jak na przykład: światłocienie czy określanie źródła światła na obrazie, jego sztuka bardziej nawiązywała do tradycji japońskich i sztuk prymitywistów. Obrazy Paula Gauguina stanowią w obecnych czasach ekskluzywne wyposażenie salonów i zachwycają gości.

Wybrane dzieła artysty:

• Skąd przychodzimy? Kim jesteśmy? Dokąd zmierzamy? – 1887
• Never more – 1898
• Żółty Chrystus – 1888
• Piękna Angele – 1889
• Faa Theihe – 1898

Źródło informacji: www.wikipedia.pl

Do znanych dzieł tego artysty zaliczyć możemy:

• Wjazd Chrystusa do Brukseli – 1888
• Intryga – 1890
• Maski i śmierć – 1897
• Autoportret wśród masek -1899

Źródło informacji: www.wikipedia.pl

Przez znaczną część swojego życia zmagał się z wieloma chorobami takimi jak alkoholizm czy zaburzenia nerwowe. Które zostały spowodowane stratą 2 najbliższych mu osób – jego matka zmarła na gruźlice płuc a później ta sama choroba zabrała mu jego 15 letnią siostrę Sophie do której był mocno przywiązany. Fakt ten miał późniejsze odbicie w dziełach artysty. Jego obrazy przedstawiają głównie strach, lęk, przygnębienie, śmierć, uczucia samotności.

Munch Malarstwa uczył się w Kristianii (Oslo), a także po zdobyciu stypendium w Paryżu. Bardzo dużo podróżował po świecie był w takich miejscach jak np. Berlin, Paryż, Nicea gdzie na bieżąco poznawał awangardowe trendy w sztuce europejskiej.

W roku 1930 zapadł na chorobę oczu która stanowiła poważną przeszkodę w dalszej twórczości. 14 lat później dnia 23 stycznia 1944 w Ekely Edward Munch umiera pozostawiając po sobie około 1000 obrazów olejnych 4.5 tyś obrazków oraz 15 tysięcy rycin które pozwoliły na otwarcie w stolicy Norwegii „Muzeum Muncha„.

Dzieła autora:

• Śmierć w pokoju chorego – 1893
• 
• Krzyk – 1893
• 
• Madonna 1893/1894
• 

Źródło informacji: www.wikipedia.pl

W roku 1873 przeniósł się do Londynu gdzie spotkał go zawód miłosny ze strony Eugenie Loyer zawód ten spowodował u Vincenta pierwszą silną depresję, która z czasem przeistoczyła się w stan załamania nerwowego, przez które to stracił on pracę w galerii.

W latach 1878 – 1880 chcąc kontynuować tradycję rodzinną podjął studia teologiczne rozpoczął działalność misyjną protestanckiego kaznodzieja. Jednak chcąc pomóc ubogim belgijskim górnikom roztrwonił sporą część majątku kościelnego przez co został wykluczony z kościoła.

W 1881 Vincentowi zaczęły doskwierać poważne problemy finansowe przez co powrócił do swojego domu rodzinnego. Przez soje nieobliczalne zachowania wywołane wczesnym stadium maniakalno-depresyjnym w które popadał artysta rozpoczynały się częste rodzinne kłótnie i awantury. Podczas jednej bardzo burzliwej kłótni z ojcem Vicent postanowił zerwać jakiekolwiek kontakty ze swoim ojcem i wyprowadzić z domu, dzięki pomocy swojego rodzonego brata Theo Vincent wyjechał do Hagi.

W Hadze uczył się malarstwa u Antona Mauve a rok później związał się z lokalną prostytutką Sien Hoornik. Podczas ich pożycia urodził się chłopiec którego ojcem nie był Vincent. Dwa lata później odszedł od niej i przeniósł się do Drenthe (północna Holandia) tam żyjąc sam w spartańskich warunkach czas spędzał głównie na spacerach po okolicy szkicując sceny z życia mieszkańców oraz okoliczne pejzaże.

W roku 1883 pogodził się z rodzicami i postanowił wrócić do nowego rodzinnego domu w Nueuen, mieszkał tam aż do śmierci swojego ojca w 1885 w tym okresie stworzył takie dzieła jak np. jedzący kartofle, otwarta biblia, martwa natura.

Dzieła artysty:

• Jedzący kartofle - 1885
• Żółty dom – 1888
• Sypialnia – 1888
• Krzesło Gauguina - 1888
• Gwiaździsta noc. Saint Rémy - 1889
• Słoneczniki - 1888
• Korzenie drzew - 1890
• Pole pszenicy z krukami - 1890

Źródło informacji: www.wikipedia.pl