Malarstwo – Nurty w malarstwie

Dadaizm to awangardowy ruch literacko-artystyczny powstały w wieku XX (lata 1916-1923) i rozwijający się głównie w Niemczech, Szwajcarii, Francji oraz USA. Promował on przede wszystkim zerwanie z tradycją, co wyrażało się pełną dowolnością przekazu, a tym samym oparciem sztuki o chaos i absurd, a więc o przypadkowe zestawienie różnorodnych elementów. Nazwa „dadaizm” została najprawdopodobniej wybrana przez Tristana Tzara na chybił trafił ze słownika Larousse’a Hugo Ball, co oznacza po francusku drewnianą zabawkę. Nowojorczycy nazwali dadaizm „antysztuką„.

Nurt ten zapoczątkowany został przez emigrantów wojennych w Zurychu, których pierwsze dzieła, powstałe podczas spotkań dadaistów w klubach i kawiarniach, publikowane były w czasopiśmie Cabaret de Voltaire, a później również w Litterature, Dada Club, Der Dada i The Blind Man. Dadaiści podczas swoich spotkań wygłaszali również manifesty oraz wiersze, a także prezentowali swoje obrazy.

Dadaizm nie był jednak odrębnym nurtem ze swoim własnym stylem. Był on połączeniem futuryzmu i kubizmu, a ostatecznie przedstawiciele dadaizmu w dużej części zasilili szeregi surrealistów. W dadaizmie chodziło przede wszystkim o zszokowanie publiczności swoimi dziełami i nonsensownymi pomysłami. Prace dadaistów rzadko kiedy spotykają się z neutralnymi odczuciami – albo wzbudzają zachwyt, albo ostrą krytykę. Spowodowane było to m.in. wystawianiem na pokaz np. muszli klozetowej Duchampa (nazwanej „Fontanną„), jak również prowokująca reprodukcja znanych obrazów z dodaniem obraźliwych dodatków czy zniekształceń.

Najwybitniejszymi przedstawicielami tego nurtu w malarstwie byli:

• Max Ernst,
• Francis Picabia,
• Marcel Duchamp.